غزل مناجاتی با خداوند در وداع با ماه مبارک رمضان
نیست ما را جز در لطف تو امیدی، ببخش ای که بر این سینهها یک ماه تابیدی، ببخش رفت تا یکـسال دیگر باز مهـمانت شوم جمع شد سفره، اگر خوبی بدی دیدی ببخش ما پـشیـمـانـیم جـان فـاطـمـه مـا را ببین این شب آخر اگر ما را نبخشیدی، ببخش فطر ما خوشنودی پیغمبر و آل علیست مرحمت فرما و ما را این شب عیدی ببخش از رخت شرمندهایم این روزها یابن الحسن پای هر عصیان ما چون ابر باریدی ببخش |